Za górami, za lasami, za siedmioma rzekami rosło to samo co tutaj. Tylko nam, tutaj, tamto wydawało się bardziej egzotyczne. Więc my jeździmy tam, by to podziwiać, a ludzie stamtąd przyjeżdżają tu, by podziwiać to, co rośnie u nas. Dzięki temu myślimy, że poznajemy świat, nie wiedząc, że kluczem do poznania jest dokładne zaznajomienie się ze wszystkimi skarbami, które są dostępne w najbliższym otoczeniu, również (a może nawet przede wszystkim) w nas samych.
Autor: Ewa Damentka