Wzruszona Babcia Jaga z podziwem przyglądała się chłopcom idącym skrajem drogi. Nie widzieli się dwa lata, od kiedy poszli w świat, szukać szczęścia. Właśnie wracali. Uśmiechnięci i radośni, dobrze ubrani, w butach na nogach i kapeluszach słomkowych na głowach. Wszyscy sąsiedzi patrzyli na zacnych kawalerów, a Babcię Jagę rozpierała duma.
Autor: Darek$