ćwiczenia literackie
Wesołe światełka oplotły miejskie drzewa, budynki i latarnie. Świąteczny nastrój udzielał się nie tylko przechodniom. Bardzo mocno odczuwali go również Mikołaje. Osobnicy ubrani na czerwono i w czapkach byli widoczni na każdym kroku. Mieli duże worki ze sobą, po to, by ich zawartość rozdać w prezencie.
Autor: Adam
Wesołe światełka oplotły miejskie drzewa, budynki i latarnie. Świąteczny nastrój udzielał się nie tylko przechodniom. Bardzo mocno odczuwali go również wszyscy domownicy, którzy zaczęli przygotowywać się do Świąt. W rodzinnej atmosferze wszyscy dekorowali swoje mieszkania i choinki.
dla Adama napisała Paulina Majewska
Wesołe światełka oplotły miejskie drzewa, budynki i latarnie. Świąteczny nastrój udzielał się nie tylko przechodniom. Bardzo mocno odczuwały go również dzieci, które cieszyły się, że niedługo Gwiazdka i zastanawiały się, co dostaną pod choinkę. Te bardziej przezorne pisały list do Świętego Mikołaja i dawały go rodzicom z prośbą o wysłanie.
Autor: Ewa Damentka
Wesołe światełka oplotły miejskie drzewa, budynki i latarnie. Świąteczny nastrój udzielał się nie tylko przechodniom. Bardzo mocno odczuwały go również dzieci w różnym wieku, a także zwierzęta domowe, które czuły przyjemną woń unoszącą się w powietrzu. Akurat w tym momencie były to zapachy świątecznych wypieków.
dla Adama napisał AMK
Wesołe światełka oplotły miejskie drzewa, budynki i latarnie. Świąteczny nastrój udzielał się nie tylko przechodniom. Bardzo mocno odczuwały go również babcie oraz dziadkowie. Przeżyli już w swoim życiu wiele świąt, ale mieli też nadzieję, że tegoroczne będą wyjątkowe.
Autor: Adam
Wesołe światełka oplotły miejskie drzewa, budynki i latarnie. Świąteczny nastrój udzielał się nie tylko przechodniom. Bardzo mocno odczuwali go również sprzedawcy. To były ich żniwa. Wesołe światełka obwieszczały, że ludzie będą robić dużo zakupów – jedzenie na święta oraz prezenty dla rodziny i przyjaciół. Sprzedawcy więc zamawiali kolejne partie towarów i cieszyli się, że z tego utargu utrzymają się przez wiele miesięcy.
Autor: Ewa Damentka