ćwiczenia literackie
Droga, początkowo łatwa, stawała się coraz bardziej stroma i momentami zaczynała znikać. Tylko uważny wędrowiec mógł wypatrzeć jej ślady na górskim zboczu. Szczególnie trudno było tuż przed szczytem. Jednak, gdy się go już zdobyło, człowiek zapomina o trudach. Podobnie w życiu codziennym – jeżeli trudy zakończone sukcesem, to mamy zamknięty temat i radość. Natomiast ciągłe myślenie o trudach i nie włączenie działań, jest bardzo destrukcyjne.
Autor: Adam
Wzruszona Babcia Jaga z podziwem przyglądała się zdjęciom z dawnych lat. Po chwili jednak zrozumiała, że powinna je schować i robić zdjęcia osób i tego, co dzieje się w teraźniejszości.
Autor: Adam
Droga, początkowo łatwa, stawała się coraz bardziej stroma i momentami zaczynała znikać. Tylko uważny wędrowiec mógł wypatrzeć jej ślady na górskim zboczu. Szczególnie trudno było tuż przed szczytem. Jednak, gdy się go już zdobyło, trzeba na owym szczycie przysiąść, odpocząć i ułożyć w sobie radość, jaka płynie w nas po zdobyciu góry, aby doszła do najdalszego zakątka ciała. Aby owa radość się w nas rozmościła, zagospodarowała, aż poczujemy w sobie nasycenie. Ale na tym nie koniec. Człowiekowi potrzebne są kolejne wyzwania. Więc wstań wędrowcze z owego szczytu i idź w drogę, zdobywać nowy, a potem i następny szczyt, a radość, którą masz w sobie, niech będzie siłą napędową do zdobywania kolejnych szczytów, celów.
dla Adama napisała Danuta Majorkiewicz
Zmęczony mężczyzna zasnął przed telewizorem. Śniło mu się, że jest fotokomórką – taką zjadliwą i przewidującą… Patrząc na pajęczynę, czuł, że odjeżdża. Później pojawiły się kolejne sny.
Autor: Adam
Droga, początkowo łatwa, stawała się coraz bardziej stroma i momentami zaczynała znikać. Tylko uważny wędrowiec mógł wypatrzeć jej ślady na górskim zboczu. Szczególnie trudno było tuż przed szczytem. Jednak, gdy się go już zdobyło, widok wynagradzał wcześniejszy wysiłek.
Człowiek mógł czuć się władcą świata. Rozległa przestrzeń, inne góry, doliny – wszystko leżało u jego stóp.
Chwila podziwiania i odpoczynku, potem uważne zejście w dół. Trzeba pamiętać o pokorze i szacunku do góry, którą się właśnie zdobyło. Jest to konieczne, by później – w bezpiecznym domu – móc się szykować do kolejnej wyprawy i zdobycia kolejnej góry.
Autor: Ewa Damentka
Wzruszona Babcia Jaga z podziwem przyglądała się swojemu portretowi, na którym wystylizowano ją na królową Śniegu.
Autor: Anna-Maria
Droga, początkowo łatwa, stawała się coraz bardziej stroma i momentami zaczynała znikać. Tylko uważny wędrowiec mógł wypatrzeć jej ślady na górskim zboczu. Szczególnie trudno było tuż przed szczytem. Jednak, gdy się go już zdobyło, niestety trzeba było od razu podjąć drogę powrotną. Ciemne chmury wróżyły zmianę pogody.
Autor: Anna-Maria
Gromadka dzieci siedziała na puchatym dywanie przy rozpalonym kominku. Ogień wesoło buzował, oświetlając ciepłym blaskiem ich zasłuchane twarzyczki.
Dzieci wpatrzone były w babcię, która siedziała na bujanym fotelu i opowiadała im bajkę o leśnych zwierzętach. Dzieci natomiast zadawały dużo pytań. Oczywiście, przerywały babci w opowieściach. Pytały, czy zwierzęta grzeją się przy ognisku? Gdzie schowały się zimą komary lub po czym las poznaje, że jest już wiosna.
W pewnym momencie babcia odparła, że nie na wszystkie pytania odpowie dzieciom, ale gdy one same pójdą na przykład do lasu, to odpowiedzi na ich pytania na pewno się znajdą…
Autor: Adam
Droga, początkowo łatwa, stawała się coraz bardziej stroma i momentami zaczynała znikać. Tylko uważny wędrowiec mógł wypatrzeć jej ślady na górskim zboczu. Szczególnie trudno było tuż przed szczytem. Jednak, gdy się go już zdobyło, chciałoby się pozdrowić wszystkich. Zdobywanie jest na pewno przejawem działania. Uczymy się, działamy. To ciekawe uczucie poczuć się zwycięzcą. Stety czy niestety, trzeba to wypracować. Można indywidualnie – można wspólnie.
Autor: Adam
Wzruszona Babcia Jaga z podziwem przyglądała się własnoręcznie zrobionemu prezentowi, który dostała od swoich podopiecznych z okazji jej urodzin.
Autor: Ewa Majewska