Duży stół wystawiono na środek pokoju i nakryto białym obrusem. Położono na nim talerze, sztućce, szklaneczki i potrawy wigilijne w pięknych salaterkach. Na stole było więcej talerzy niż zwykle. Przyszykowano bowiem dodatkowe nakrycie – dla niespodziewanego gościa, który przyszedł w połowie kolacji. Była to pani, która była powszechnie znaną w miasteczku dobrą krawcową. Obrus, który leżał na stole był zrobiony na szydełku. Starsza pani zaczęła oczywiście przy kolacji opowiadać o życiu i o obrusach.
Dzieci zauważyły, że w środku obrus jest ciemniejszy, a na zewnątrz jaśniejszy. Najpierw starsza pani oznajmiła, że ten oto obrus jest podarunkiem jej rodziny dla rodziców owych maluchów. Ów obrus był niegdyś mały i był zrobiony przez przez mamę pani krawcowej. Później pani krawcowa dorobiła po okręgu – też na szydełku – kilka rzędów, w wyniku tego obrus stał się większy i jaśniejszy na obwodzie.
dla Taty Maleństwa napisał Adam