Droga, początkowo łatwa, stawała się coraz bardziej stroma i momentami zaczynała znikać. Tylko uważny wędrowiec mógł wypatrzeć jej ślady na górskim zboczu. Szczególnie trudno było tuż przed szczytem. Jednak, gdy się go już zdobyło, otwierała się nowa droga. Szczególna droga, bo prowadząca do Jaskini Skarbów. Każdy ją ma. Swoją własną. Wejście do niej jest mniej lub bardziej zakryte. Droga – mniej lub bardziej zagmatwana, ale ze szczytu, który się właśnie zdobyło, biegnie prosta ścieżka do osobistej Jaskini Skarbów. Wędrowcze, zajrzyj tam, ona już od dawna czeka na Ciebie.
Autor: Ewa Damentka