ćwiczenia literackie
Zmęczony mężczyzna zasnął przed telewizorem. Śniło mu się, że jest bohaterem dwóch filmów jednocześnie. Jeden film to codzienne, realne życie. Drugi film jest iluzją. Był zdziwiony, że film realny był dużo mniej męczący niż iluzje.
dla Eli napisał Adam
Stary archiwista kończył pracę i uważnie rozejrzał się po całym pomieszczeniu. Jego uwagę przyciągnęło migotanie czerwonego światełka na jednej ze ścian. Podszedł bliżej i zobaczył przycisk, którego wcześniej tam nie było. Zaciekawiony wcisnął go. Ściana rozsunęła się. Za nią były nieznane mu, lekko uchylone drzwi. Otworzył je szerzej i zobaczył salę pełną łóżeczek. W każdym z nich leżało niemowlę. Na jego widok uśmiechały i wyciągały do niego rączki. Zewsząd rozlegało się „gu, gu, gu…”
Staruszek uśmiechnął się do nich wyraźnie wzruszony. Całe życie chciał zostać ojcem, ale nie było mu to dane. A tutaj tyle maluszków…
Stał niezdecydowany, co ma robić, kiedy rozległ się donośny głos – „jeden z twoich młodych kuzynów został ojcem. Wspieraj go. Sam dzieci już nie będziesz miał, ale dla maleństwa możesz stać się przyszywanym dziadkiem”.
dla Taty Maleństwa napisała Ewa Damentka
Zmęczony mężczyzna zasnął przed telewizorem. Śniło mu się, że fruwał. Unosił się coraz wyżej i wyżej. Oddech wyrównywał się i stawał się coraz głębszy. Ciało rozluźniało się i zaczynało się regenerować. Sen też stawał się coraz głębszy…
Żona zgasiła telewizor i uważnie przyjrzała się mężowi. Początkowo chciała go obudzić, żeby przebrał się i położył w wygodnym łóżku, ale zrezygnowała. Żal jej było go wybudzać, gdyż z przemęczenia nie spał już wiele nocy. Więc okryła go kocem i wyszła z pokoju, gasząc światło i zamykając cicho drzwi.
A mężczyzna dalej śnił o lataniu i stopniowo jego twarz zaczynała się wypogadzać. Leciał coraz wyżej, a kątem oka widział swoje potężne miarowo poruszające się skrzydła.
Autor: Ewa Damentka
Kropelka wody błyszczała na zielonym listku. Przyciągnęła uwagę człowieka, który spacerował po łące, usiłując się wyciszyć. Miał dużo kłopotów. Teraz, oddychając głęboko, starał się odzyskać spokój umysłu. Zobaczył kropelkę, usiadł przed nią i się na nią zapatrzył… Po pewnym czasie czarne myśli jedna po drugiej wyfruwały z jego głowy i rozwiewały się w powietrzu. Wreszcie pojawił się spokojny oddech – pierwszy od dłuższego czasu. Za nim przyszły kolejne spokojne oddechy: wdech – wydech, wdech – wydech, wdech – wydech…
Autor: Ewa Damentka
Stary archiwista kończył pracę i uważnie rozejrzał się po całym pomieszczeniu. Jego uwagę przyciągnęło migotanie czerwonego światełka na jednej ze ścian. Podszedł bliżej i zobaczył przycisk, którego wcześniej tam nie było. Zaciekawiony wcisnął go. Ściana rozsunęła się. Za nią były nieznane mu, lekko uchylone drzwi. Otworzył je szerzej i zobaczył pomieszczenie, w którym było dużo regałów z półkami – od podłogi do sufitu. Półki były szczelnie wypełnione książkami. Były to raczej stare książki z odległych lat.
Archiwista wszedł do pomieszczenia, jakby na spacer. Oglądał. Chodząc, myślał, czy szukać czegoś konkretnego, czy raczej zwrócić uwagę na pozycję, która z jakiegoś powodu rzuci mu się w oczy.
dla Taty Maleństwa napisał Adam
Kropelka wody błyszczała na zielonym listku. Przyciągnęła uwagę moich myśli i nad tym się skupiłem. Teraz mamy kropelkę, a co się stanie, kiedy przyjdzie przymrozek? Raz jest ciepło, a raz zimno. Kropelka jest kropelką przyrody, więc sobie poradzi.
Autor: Adam
Stary archiwista kończył pracę i uważnie rozejrzał się po całym pomieszczeniu. Jego uwagę przyciągnęło migotanie czerwonego światełka na jednej ze ścian. Podszedł bliżej i zobaczył przycisk, którego wcześniej tam nie było. Zaciekawiony wcisnął go. Ściana rozsunęła się. Za nią były nieznane mu, lekko uchylone drzwi. Otworzył je szerzej i zobaczył salę pełną książek, obrazów, filmów i nagrań. Zapisane były w niej wspomnienia minionych przeżyć i projektowanie przyszłych wydarzeń. Zarejestrowano i zapamiętano tu każdą myśl, pomysł i każde doświadczenie.
Archiwista z zawodowego nawyku zaczął szukać jakiegoś klucza – porządku, zasad. Odkrył, że obrazy i dźwięki reagują na hasła, które wypowiadał głośno lub w myśli.
Pomyślał „miłość” – zobaczył swoich rodziców, jak byli młodzi – sceny poprzedzające jego poczęcie, potem ciążę i poród, sceny z dzieciństwa, dorosłość i dojrzałość życia. Potem zobaczył kolejną serię obrazów – ujrzał swoją ukochaną, pierwsze spotkanie, wspólne życie i decyzję o wspólnym rodzicielstwie. I potem to, na co czekał – narodziny dziecka…
Chciał oglądać dalej, ale w porę przypomniał sobie, iż obiecał synowi, że pomoże mu i zajmie się jego wnuczętami.
Archiwista uśmiechnął się na myśl o swoich prawnukach i pomyślał, że miłość jest jedną z najbardziej trwałych cech jego życia.
dla Taty Maleństwa napisała Ewa Damentka
Kropelka wody błyszczała na zielonym listku. Przyciągnęła uwagę wróżki, która podfrunęła do listka i zmniejszając w locie swój rozmiar, wylądowała z wdziękiem tuż obok kropelki. Z wielką rozkoszą zażyła orzeźwiającej kąpieli. Potem, zregenerowana, powróciła do swojego zwykłego kształtu i poleciała dalej. Cieszyła się, że zdążyła się wykąpać przed spotkaniem z przyjaciółkami.
Autor: Jagódka
Stary archiwista kończył pracę i uważnie rozejrzał się po całym pomieszczeniu. Jego uwagę przyciągnęło migotanie czerwonego światełka na jednej ze ścian. Podszedł bliżej i zobaczył przycisk, którego wcześniej tam nie było. Zaciekawiony wcisnął go. Ściana rozsunęła się. Za nią były nieznane mu, lekko uchylone drzwi. Otworzył je szerzej i zobaczył dużą halę z imponującą ilością artykułów dla dzieci i do pielęgnacji dzieci.
Archiwista zdziwił się tą wizją. Wiedział, że nawet jego wnuki są już całkiem duże. Nie wiedział dlaczego, ale czuł, że wejście na halę będzie uczeniem się czegoś nowego i przydatnego w przyszłości. Świat bowiem idzie szybko do przodu.
dla Taty Maleństwa napisał Adam
Kropelka wody błyszczała na zielonym listku. Przyciągnęła uwagę kamerzysty, który kręcił film przyrodniczy. Zafascynowany małą kropelką, dość długo filmował ją, używając teleobiektywu. Mała kropelka urzekła również reżysera i montażystę. Dzięki temu stała się prawdziwą gwiazdą przyrodniczego filmu.
Autor: Ewa Damentka