ćwiczenia literackie
Wesołe światełka oplotły miejskie drzewa, budynki i latarnie. Świąteczny nastrój udzielał się nie tylko przechodniom. Bardzo mocno odczuwały go również dzieci w różnym wieku, a także zwierzęta domowe, które czuły przyjemną woń unoszącą się w powietrzu. Akurat w tym momencie były to zapachy świątecznych wypieków.
dla Adama napisał AMK
Gromadka dzieci siedziała na puchatym dywanie przy rozpalonym kominku. Ogień wesoło buzował, oświetlając ciepłym blaskiem ich zasłuchane twarzyczki.
Dzieci wpatrzone były w babcię, która siedziała na bujanym fotelu i opowiadała im bajkę o mroźnej zimie, która malowała lodowe kwiaty na oknach i powodowała, że wielkie sople lodu pokrywały drzewa, balustrady i budynki. Umiała nawet zamrozić fale na morzu i wodospady na lądzie. Po pewnym czasie ustępowała miejsca przedwiośniu, a następnie słodkiej zielonej wiośnie. Są jednak miejsca na Ziemi, które są jej królestwem i panuje tam wiele miesięcy lub nawet cały rok.
Dzieciom, siedzącym na puchatym dywanie, blisko rozpalonego kominka, zupełnie nie przeszkadzały straszne opisy, w które trudno było uwierzyć, gdy przebywało się w ciepłym, bezpiecznym pomieszczeniu, więc gdy tylko babcia milkła, to dopominały się głośno o kontynuowanie bajki o strasznej zimie.
Babcia mówiła chętnie, puszczając przy tym oko do rozbawionej Zimy, która przyglądała się całej scenie przez okno, a następnie lodowymi soplami ozdobiła dom, płot i drzewa w sadzie.
Autor: Ewa Damentka
Wesołe światełka oplotły miejskie drzewa, budynki i latarnie. Świąteczny nastrój udzielał się nie tylko przechodniom. Bardzo mocno odczuwały go również babcie oraz dziadkowie. Przeżyli już w swoim życiu wiele świąt, ale mieli też nadzieję, że tegoroczne będą wyjątkowe.
Autor: Adam
Zmęczony mężczyzna zasnął przed telewizorem. Śniło mu się, że umiał latać. Było to tak niespodziewane i tak nierealne, że wiedział, że musi to być sen… Sen, w którym mógł poczuć się, jak dziki ptak pokonujący niebieskie przestworza.
dla Eli napisał Patisonek
Wesołe światełka oplotły miejskie drzewa, budynki i latarnie. Świąteczny nastrój udzielał się nie tylko przechodniom. Bardzo mocno odczuwali go również sprzedawcy. To były ich żniwa. Wesołe światełka obwieszczały, że ludzie będą robić dużo zakupów – jedzenie na święta oraz prezenty dla rodziny i przyjaciół. Sprzedawcy więc zamawiali kolejne partie towarów i cieszyli się, że z tego utargu utrzymają się przez wiele miesięcy.
Autor: Ewa Damentka
Gromadka dzieci siedziała na puchatym dywanie przy rozpalonym kominku. Ogień wesoło buzował, oświetlając ciepłym blaskiem ich zasłuchane twarzyczki.
Dzieci wpatrzone były w babcię, która siedziała na bujanym fotelu i opowiadała im bajkę o trąbie powietrznej, która wędrowała przez świat, przenosząc bohaterów bajek z jednej krainy do innej.
I tak bohaterowie bajek eskimoskich trafili do Afryki, a bohaterowie bajek afrykańskich zostali przeniesieni na Antarktydę. Wymieszane zostały wszystkie opowieści.
Wtedy do pracy zabrali się bajkopisarze, którzy zaczęli porządkować spuściznę rozmaitych kultur. Wydawali antologie legend, baśni, bajek, bajeczek – z różnych czasów i z różnych stron świata.
Bohaterowie bajek powrócili do swoich krain i wszystko wróciło do normy. A dzięki temu, że zobaczyli inne światy, ich własne baśnie stały się bardziej kolorowe i dużo ciekawsze.
„Właśnie dlatego tak chętnie podróżujemy po świecie” – opowiadała babcia, która wiedziała, że już za kilka dni, w Wigilię, dzieci dowiedzą się, że wkrótce, razem z rodzicami, pojadą do Disneylandu pod Paryżem.
dla Maleństwa napisała Ewa Damentka
Zmęczony mężczyzna zasnął przed telewizorem. Śniło mu się, że był psem. Miał długą rudo-brązową sierść, cztery łapy, ogon do merdania i bezgraniczne zaufanie, oddanie i miłość do człowieka.
Autor: Ewa Majewska
Zmęczony mężczyzna zasnął przed telewizorem. Śniło mu się, że spada. Był w jakiejś przestrzeni powietrznej. Później gorący wiatr wyniósł go w górę, tak jak lotniarza na paralotni. Następnie mężczyźnie wydawało się, że kropi deszcz. Gdy się obudził, pies lizał jego rękę. Mężczyzna obudził się w ubraniu i nawet się z tego ucieszył, bo właśnie wybiła godzina porannego spaceru.
Autor: Adam
Roztańczona brzózka rosła na leśnej polanie. Jej gałązki oraz listki szeleściły i migotały, wdzięcznie poruszając się pod wpływem lekkiego wiatru.
Pewnego razu nadeszła jesień, a potem zima. Listki brzózki opadły i tylko jej gałązki tańczyły na wietrze.
Było coraz zimniej i wreszcie spadł śnieg, który otulił ziemię i gałązki brzózki. Gdy zawiał wiatr, gałązki zaczęły znów tańczyć, strącając z siebie śnieżny puch.
Ciekawe, czy wiosenne listki wiedzą cokolwiek o śniegu, który zimą otula ziemię i wszystko, co na niej rośnie? Nie wiem…
Wiem za to, że dzięki zmianom, które ciągle zachodzą, możemy cieszyć się ze świeżej wiosennej mgiełki zielonych brzozowych listków. Możemy również podziwiać dojrzałą zieleń letnich liści i przepiękne żółte jesienne listeczki, które też ładnie tańczą na wietrze, a nawet z wiatrem, gdy są przez niego strącane z brzózki. Oczywiście, możemy też cieszyć się zimą, która umożliwia jazdę na sankach i lepienie bałwana.
dla Maleństwa napisała Ewa Damentka
Zmęczony mężczyzna zasnął przed telewizorem. Śniło mu się, że wykonuje swoją codzienną pracę – najpierw w firmie, a potem w domu – remontuje, kopie ogródek, przynosi zakupy… Obudził się nad ranem z żalem, że znowu musi iść do pracy.
Autor: Ewa Damentka