Autor: ED

Wilk przymrużył oczy – 2

Wilk przymrużył oczy i uważnie wpatrywał się w idącą leśną ścieżką dziewczynkę w czerwonym kapturku. Zaniepokoiło go, że mała znalazła się w jego rewirze, bo uważał, że tak mała dziewczynka nie powinna sama wędrować przez las, gdzie mogą się jej przytrafić przykre rzeczy.

„Jak nieodpowiedzialni i bezmyślni potrafią być dorośli ludzie” – pomyślał. Całe szczęście, że wypatrzył ją odpowiednio wcześnie, przed wejściem na kładkę, która po ostatnich ulewnych deszczach została naruszona przez wodę. „Podejdę i zaproponuję pomoc” – pomyślał i wysunął się z krzaków na ścieżkę, którą szła dziewczynka.

Autor: Anna-Maria

Wilk przymrużył oczy – 1

Wilk przymrużył oczy i uważnie wpatrywał się w idącą leśną ścieżką dziewczynkę w czerwonym kapturku. Zaniepokoiło go, że mała znalazła się w jego rewirze, bo zgodnie z powszechnie znaną bajką będzie musiał ją zjeść!

Tego dnia był wyjątkowo syty i ociężały, więc postanowił przeciwstawić się odwiecznemu instynktowi. Przymrużył jeszcze mocniej oczy, aż dziewczynka całkowicie zniknęła…

Autor: Ewa Majewska

Raczkujące niemowlę – 35

Raczkujące niemowlę osiągnęło swój cel – dotarło do wielkiego łóżka rodziców. Wdrapało się na nie i z ciekawością rozejrzało dookoła. Zobaczyło leżące na talerzu pomarańcze. Już obrane, podzielone na kawałki. Dziecko oczywiście dotarło do talerza i rezolutnie patrzyło na rodziców, sięgając w tym samym momencie po kawałek owocu. Gdy mama się uśmiechnęła, dziecko błyskawicznie wrzuciło kawałek pomarańczy do buzi.

Autor: Adam

Raczkujące niemowlę – 34

Raczkujące niemowlę osiągnęło swój cel – dotarło do wielkiego łóżka rodziców. Wdrapało się na nie i z ciekawością rozejrzało dookoła. Zobaczyło kolejny cel. Cel, żeby powstać, pomimo tego, że będzie przewracać się jeszcze z tysiąc razy. Na szczęście jeszcze o tym nie wie… i nie umie liczyć ilości porażek!

Autor: Ewa Majewska

Raczkujące niemowlę – 33

Raczkujące niemowlę osiągnęło swój cel – dotarło do wielkiego łóżka rodziców. Wdrapało się na nie i z ciekawością rozejrzało dookoła. Zobaczyło otwierające się drzwi… Do pokoju weszła mama, sprawdzając, co dzieje się z jej pociechą. Zdziwiła się, gdy zobaczyła maleństwo na swoim własnym łóżku… Popatrzyła z niedowierzaniem na wysokie ściany dziecięcego łóżeczka, z którego niemowlęciu w jakiś sposób udało się wydostać.

Autor: Ewa Damentka

Raczkujące niemowlę – 32

Raczkujące niemowlę osiągnęło swój cel – dotarło do wielkiego łóżka rodziców. Wdrapało się na nie i z ciekawością rozejrzało dookoła. Zobaczyło leżącą książkę bez obrazków. Książki nie dało się przegryźć, ale można było z niej wyrywać kartki, co właśnie dziecko zaczęło robić. Mama chciała odebrać książkę, ale ojciec ją powstrzymał. Dziecko kontynuowało wyrywanie.

Później ojciec oświadczył mamie, że chciał sprawdzić, jak długo dziecko będzie zajęte książką, czyli w jego mniemaniu, jak jest wytrzymały. Kobieta odparła, że chyba jest to trochę wariackie.

Autor: Adam

Raczkujące niemowlę – 31

Raczkujące niemowlę osiągnęło swój cel – dotarło do wielkiego łóżka rodziców. Wdrapało się na nie i z ciekawością rozejrzało dookoła. Zobaczyło wielkiego złotego smoka, który siedział na dywanie i przyglądał mu się ciekawie. Obok, z rozdziawioną buzią, siedział starszy brat niemowlęcia. Jeszcze nie mógł uwierzyć w to, co się stało. Przed chwilą smok wyszedł z czytanej przez chłopca książki. Usadowił się wygodnie na dywanie i rozglądał dookoła. Najbardziej był zainteresowany niemowlęciem – zbliżył do niego swoją wielką głowę i obydwoje zaczęli się sobie przyglądać – z olbrzymią uwagą i rosnącą sympatią. „Wrócę po Ciebie, po Was obu, tylko trochę podrośnij” – mruknął smok i z powrotem wszedł do książki. Starszy brat zamknął ją i ściskał mocno, jakby bał się, że coś nowego z niej wyskoczy – „po was obu” – brzęczało mu w głowie. A tymczasem niemowlę rozkosznie westchnęło, wygodnie ułożyło się na łóżku rodziców i… zasnęło bardzo głęboko. Uśmiechało się cały czas, jakby brało udział w bardzo miłej przygodzie.

Autor: Jagódka

Poranek obudził się – 53

Poranek obudził się i leniwie przeciągnął. Otworzył oczy i ogromnie się ucieszył z prezentu dla świata, jakim jesteś Ty… Taka doskonała i niedoskonała jednocześnie. Zagubiona i pewna. Pełna złości i łagodności… I tak jesteś cudownym prezentem dla świata – odkryj to w końcu i zaakceptuj.

Autor: Ewa Majewska

Raczkujące niemowlę – 29

Raczkujące niemowlę osiągnęło swój cel – dotarło do wielkiego łóżka rodziców. Wdrapało się na nie i z ciekawością rozejrzało dookoła. Zobaczyło porozrzucane klocki. Były to te same klocki, którymi niedawno się bawiło. Dziecko z radością i uśmiechem powtórnie zaczęło je układać. Co prawda, budowla była abstrakcją, ale radość na buzi dziecka trwała cały czas.

Autor: Adam