ćwiczenia literackie
Światła latarni odbijały się w kałużach i drobniutkich kropelkach deszczu. Mżawkowy pył skrzył się i mienił wszystkimi kolorami tęczy. Pomimo mżawki było ciepło. Wreszcie zrobiło się jeszcze cieplej i nic już nie padało. Rowerzyści ruszyli w dal, a spacerowicze w lekkich ubraniach spacerowali. Obserwowali szybko odparowującą wilgoć i znikające kałuże. Do końca dnia było jeszcze daleko, więc był czas na porządny odpoczynek.
dla Mamy Maleństwa napisał Adam
Wzruszona Babcia Jaga z podziwem przyglądała się swoim zwierzętom. Jej wzrok zatrzymał się na kurach. Pomyślała: „co było pierwsze – jajko czy kura?”. Za chatką rósł szczypior. „Skąd cebula wie, że na wiosnę trzeba rosnąć?”.
Autor: Adam
Kropelka wody błyszczała na zielonym listku. Przyciągnęła uwagę pustelnika, który pościł już wiele dni. Widok kropli przypomniał mu o pragnieniu. „Już tylko kilka godzin…” – pomyślał – „wytrzymam…”
Autor: Ewa Majewska
Wzruszona Babcia Jaga z podziwem przyglądała się bulgoczącej zawartości magicznego kotła. Właśnie po wielu próbach udało się jej uwarzyć miłosny wywar, który potrafi otworzyć każde zranione serce na nowe uczucie miłości.
dla Ewy napisał Patisonek
Stado obłoków przepływało nad piękną zieloną krainą. Były tam łąki, pola i lasy. Magia różnych odcieni zielonego koloru. Dodatkowo przesuwający się cień rzucany przez przepływające chmury. Obserwacja takiego obrazu z lotu ptaka daje zupełnie inną perspektywę, niż obserwacja przyrody z ziemi.
dla Mamy Maleństwa napisał Adam
Wzruszona Babcia Jaga z podziwem przyglądała się młodemu mężczyźnie, który właśnie wydostał się z wielkiego dołu. Kiedyś spadł bardzo głęboko. Dzięki własnej pracy systematycznie piął się do góry – do zbawczej krawędzi. Czasami kamienie usuwały się mu spod nóg i znów spadał głębiej, ale on się nie poddawał i właśnie teraz pokonał krawędź rozpadliska. Wreszcie znalazł się na bezpiecznej równinie.
Usiadł na chwilę, by odpocząć. Potem położył się na trawie. Po krótkiej drzemce wstał, rozejrzał się dookoła i zaczął iść w stronę gór majaczących w oddali.
„Osiągniesz swój wymarzony sukces – na pewno osiągniesz” – pomyślała wzruszona Babcia Jaga.
dla Darka napisała Ewa Damentka
Kropelka wody błyszczała na zielonym listku. Przyciągnęła uwagę badaczy kropelek wody. Badacze analizowali skład chemiczny kropelek, ich kształt i wielkość. Z radością i ciekawością przenosili się w coraz to inne sektory przyrody, by badać tak naprawdę wodę.
Autor: Adam
Wzruszona Babcia Jaga z podziwem przyglądała się bawiącym się prawnukom. To już kolejne pokolenie dzieci jej dzieci. Dużą radością jest obserwacja dzieci, jak się bawią i dorastają.
Autor: Adam
Mała ławeczka stała w parku od bardzo dawna. Płacząca wierzba, pod którą ją postawiono, zdążyła urosnąć i teraz jej gałęzie chroniły ławeczkę przed ciekawskimi spojrzeniami spacerowiczów.
Bardzo często, zwłaszcza rano, na ławce siadały ptaki. Można było wtedy odnieść wrażenie, że ptaki właśnie się naradzają.
Koło południa jest już więcej starszych spacerowiczów, którzy zajmują ławkę. Rozmawiają, czytają, odpoczywają…
Wieczorem, gdy jest już ciemno, ławka odpoczywa. Pada na nią deszcz lub wieje przez nią wiatr.
Tylko mrówki są obok ławki zawsze.
Autor: Adam
Wzruszona Babcia Jaga z podziwem przyglądała się swoim palcom u rąk, które mimo wykrzywiającego je reumatyzmu, wciąż potrafiły zagrać jej ulubione utwory na pianinie…
Autor: Ewa Majewska