Przyszło nowe. Jedna chwila wystarczyła, by świat się zmienił… Tak to już bywa, że czasami jeden moment zaważy na całym życiu, czy tego chcemy, czy nie…
Autor: Ewa Damentka
Miesiąc: luty 2017
Za górami za lasami – 19
Za górami, za lasami, za siedmioma rzekami rosło poczucie SENSU, porządkując rzeczywistość, kiedy tylko wdzierał się w nią najdrobniejszy chociaż przejaw chaosu.
Autor: Ewa Majewska
Kiedyś dawno dawno temu – 60
Kiedyś, dawno, dawno temu, pewnej zimowej nocy urodził się mały chłopczyk. Mama przytuliła go z miłością, a Tata patrzył na niego kochającym wzrokiem i z nadzieją w sercu. Czuł się zrealizowany, ale rozsądek podpowiadał, że przygoda dopiero się zaczyna. Radość i spokój dobrze wpływały jednak na plany najbliższych dni. Wielkich atrakcji nie będzie, bardziej radość dnia codziennego i oczekiwanie na kolejne etapy rozwoju w życiu dziecka.
dla Taty Maleństwa napisał Adam
Za górami za lasami – 18
Za górami, za lasami, za siedmioma rzekami rosło drzewo. Wyróżniało się od innych wysokością, rozłożystością gałęzi i wielkością liści.
Niby takie samo, jak te wokoło, ale w ciut większej skali.
Mówimy – zrób trochę więcej niż trzeba. Jeżeli tak będzie, codzienne nadwyżki będą znaczne.
Autor: Adam
Przyszło nowe – 34
Przyszło nowe. Jedna chwila wystarczyła, by świat się zmienił… Kwiaty zakwitły, zrobiło się cieplej. Zapach traw i ziół na polanie był cudowny. Dzisiejszym spostrzeżeniem było falowanie łanów zbóż na wietrze. Ogromne obszary, które wyglądały jak falujące jezioro.
Autor: Adam
Za górami za lasami – 17
Za górami, za lasami, za siedmioma rzekami rosło drzewo dobra i przenikliwości. Spod jego korzeni wypływał strumień. Kto zaczerpnął z niego łyk, uzdrawiał swoją duszę i teraz chodzi, uśmiechając się do wszystkich.
Autor: Darek$
Za górami za lasami – 16
Za górami, za lasami, za siedmioma rzekami rosło zagęszczenie ludzkości na metrze kwadratowym, co wywoływało zrozumiałą frustrację. „Napijmy się herbaty” – zaproponował mały chłopiec. Po przerwie na herbatę rozluźnione umysły znalazły nowe rozwiązania.. Jest ich zawsze dużo więcej, niż myślisz…
Autor: Ewa Majewska
Kiedyś dawno dawno temu – 59
Kiedyś, dawno, dawno temu, pewnej zimowej nocy urodził się mały chłopczyk. Mama przytuliła go z miłością, a Tata patrzył na niego kochającym wzrokiem i z nadzieją w sercu, że wyrośnie na mądrego i dobrego człowieka, który będzie patrzył na ludzi i na świat Sercem. Dla którego będzie ważne nie tylko jego dobro, ale także dobro ludzi.
dla Taty Maleństwa napisała Danuta Majorkiewicz
Przyszło nowe – 33
Przyszło nowe. Jedna chwila wystarczyła, by świat się zmienił… ale jakoś nic to nie zmieniało. Zewnętrzne konfiguracje zmieniały się jak w kalejdoskopie, a w głowie chmura kurzu wisiała nieruchomo jak na strychu bez okien.
Autor: Justyna Czekała
Za górami za lasami – 15
Za górami, za lasami, za siedmioma rzekami rosło rozłożyste, choć nieco zwichrowane drzewo o chropowatej korze i purpurowych liściach. Latem słońce przeświecało przez cienkie czerwone żyłki i drzewo mieniło się na wietrze odcieniami rdzy, cynobru i szkarłatu. Zimą czerwień w zwolnionym tempie opadała na śnieg, a soki pod chłodną korą przestawały krążyć i drzewo sprawiało wrażenie, jakby usychało na dobre. Ale potem zawsze następowało kolejne lato i drzewo szumiało rudą koroną, co roku większe i mocniejsze.
Autor: Justyna Czekała